14-10 Tehran-kaspische zee
Door: Jos
Blijf op de hoogte en volg Jos
22 Oktober 2012 | Iran, Teheran
14-10 Tehran-kaspische zee
Hij wil ons perse de noordkust van Iran laten zien en zogezegd zo gedaan. Rond Half zes in de morgen pikt hij ons op en vol gas scheuren we door de bergen richting kust. We moeten een berg van dik 2000 meter over wat een echte aanrader is, hier passeren we ook het skigebied van Iran, jammer dat er geen sneeuw ligt ik had allemaal die pinguïns wel eens op de latten willen zien staan, maar er is nog geen sneeuw dus moet ik het van mijn fantasie hebben. Misschien wel beter zo. We rijden door en komen aan bij Chalus een dorpje pal aan de Kaspische zee. Onze gastheer stop bij een enorm zeventigerjaren hotel. Het is een van de laatste bolweken van de sjah voor hij het land uitgeknikkerd werd. Hier gaan we ontbijten. Ook van binnen is het negentienzeventig wel weer eens leuk, zeg maar alsof je bij pol binnenkomt maar dan lang niet zo uitgeleefd. Na het zeventiger ontbijt rotzooien we wat rond aan en in de zee en gaan verder richting de"Telecabins". Dit is wederom een 70er jaren ski lift, die je vanaf de zee zo op 2500 meter brengt. Het aftandse skilifje is vorige eeuw ergens in Oostenrijk afgebroken en werd hier, ondersteund door een paar zelfgefabriceerde steunpalen, voor de komende 100 jaar neergeplant. Het blijkt dat Onze Iraniër en een van de vrouwen tamelijk gevoellig zijn voor de combinatie van hoogte en zelfbouwskiliften. Hoewel het boven op de berg redelijk fris is zweten ze als een bronstig Rund dat net in een skilift gezeten heeft. Haha, en we moeten ook nog terug. We lopen hierboven wat rond en ik bestel dan maar een flügel, maar net als een pushup bh, korte rok of "haar" dat je kunt zien blijft het bij de gedachte. Nee hoor weer fucking THEE. We drinken een kannetje thee en vertrekken. We rijden nog wat rond en in de middag vertrekken we weer richting Tehran. We komen rond zeven in de stad aan. Ik geef onze Iraanse ( ondertussen)vriend aan dat ik wel een nachtclub of iets vergelijkbaars zou willen bezoeken. Hij snap ook wel dat ik, na de dikke 30 dagen onderweg, wel eens wat anders wil zien als vrouwen in zorropakjes, maar kan hierin niks voor mij betekenen. Nachtclubs,disco's zelfs een gewone bar is er niet. Hij wil me wel meenemen naar een theekransje of zoiets, nouehh laat maar zitte. Wel laat hij ons weten dat hij als verrassing een hotel geboekt heeft op "Kish" het Vakantie eiland aan de zuidkust van Iran. mmm denk ik een paar dagen zon zee en strand zijn wel welkom en hier zal toch zeker wat te feesten zijn dit kan gewoon niet anders. We besluiten dan ook het aanbod aan te nemen ( alsof we een andere keus hadden!).
Hij wil ons perse de noordkust van Iran laten zien en zogezegd zo gedaan. Rond Half zes in de morgen pikt hij ons op en vol gas scheuren we door de bergen richting kust. We moeten een berg van dik 2000 meter over wat een echte aanrader is, hier passeren we ook het skigebied van Iran, jammer dat er geen sneeuw ligt ik had allemaal die pinguïns wel eens op de latten willen zien staan, maar er is nog geen sneeuw dus moet ik het van mijn fantasie hebben. Misschien wel beter zo. We rijden door en komen aan bij Chalus een dorpje pal aan de Kaspische zee. Onze gastheer stop bij een enorm zeventigerjaren hotel. Het is een van de laatste bolweken van de sjah voor hij het land uitgeknikkerd werd. Hier gaan we ontbijten. Ook van binnen is het negentienzeventig wel weer eens leuk, zeg maar alsof je bij pol binnenkomt maar dan lang niet zo uitgeleefd. Na het zeventiger ontbijt rotzooien we wat rond aan en in de zee en gaan verder richting de"Telecabins". Dit is wederom een 70er jaren ski lift, die je vanaf de zee zo op 2500 meter brengt. Het aftandse skilifje is vorige eeuw ergens in Oostenrijk afgebroken en werd hier, ondersteund door een paar zelfgefabriceerde steunpalen, voor de komende 100 jaar neergeplant. Het blijkt dat Onze Iraniër en een van de vrouwen tamelijk gevoellig zijn voor de combinatie van hoogte en zelfbouwskiliften. Hoewel het boven op de berg redelijk fris is zweten ze als een bronstig Rund dat net in een skilift gezeten heeft. Haha, en we moeten ook nog terug. We lopen hierboven wat rond en ik bestel dan maar een flügel, maar net als een pushup bh, korte rok of "haar" dat je kunt zien blijft het bij de gedachte. Nee hoor weer fucking THEE. We drinken een kannetje thee en vertrekken. We rijden nog wat rond en in de middag vertrekken we weer richting Tehran. We komen rond zeven in de stad aan. Ik geef onze Iraanse ( ondertussen)vriend aan dat ik wel een nachtclub of iets vergelijkbaars zou willen bezoeken. Hij snap ook wel dat ik, na de dikke 30 dagen onderweg, wel eens wat anders wil zien als vrouwen in zorropakjes, maar kan hierin niks voor mij betekenen. Nachtclubs,disco's zelfs een gewone bar is er niet. Hij wil me wel meenemen naar een theekransje of zoiets, nouehh laat maar zitte. Wel laat hij ons weten dat hij als verrassing een hotel geboekt heeft op "Kish" het Vakantie eiland aan de zuidkust van Iran. mmm denk ik een paar dagen zon zee en strand zijn wel welkom en hier zal toch zeker wat te feesten zijn dit kan gewoon niet anders. We besluiten dan ook het aanbod aan te nemen ( alsof we een andere keus hadden!).
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
