28-10 Mirjawa -Pakistan
Door: Jos
Blijf op de hoogte en volg Jos
02 November 2012 | Indonesië, Pakisan
28-10 Mirjawa -Pakistan
We zijn allemaal, inclusief onze motorgang, vroeg wakker en inderdaad zo rond half negen stoppen twee gewapende dorpsgekken op een brommertje, het is onze bescherming tegen de baardapen. Nou als je het hiervan moet hebben, gefeliciteerd! Maar het is maar vijf km dus gaan me de banaan. We komen op de grens aan en de papieren worden in orde gemaakt , dan nog effe de kentekenplaten inleveren en dan de grens over. De douane kijkt naar de nummerplaten en vraagt waarom wij in godsnaam Iraanse nummerplaten gehaald hebben, niemand doet dit. De dames leggen uit da dit volgens de regels is. De Iraanse man kijkt eens op en geeft aan dat de platen in Zahedan ingeleverd moeten worden. En hoe de dames ook lullen, Zahedan en daarmee basta hij is onvermurwbaar. Mooi shit dik tachtig km terug en ook nog allemaal die checkpoints. Maar het is pas tien uur en zou eigenlijk makkelijk haalbaar moeten zijn. Nou mooi niet. Ik geloof dat we op die terugweg wel tien controleposten hebben gehad. werkelijk kriskras door de stad om gek van te worden. Als met dan bij het tiende checkpoint gevraagd wordt wat we eigenlijk van plan zijn besluit een van de dames Armin onze Iraanse vriend te bellen zodat deze kan vertalen en kan proberen achter de ware bedoeling van onze politie-escorte te komen. Cilly komt terug van het checkpoint en ja hoor de zaadjes snappen het ( zeggen ze) echter het bureau waar we de platen moeten inleveren is alleen s'morgens geopend en we worden weer in een hotel ondergebracht gdvrrdm. In het hotel aangekomen neemt Cilly nog even contact op met Armin en wat blijkt, hij heeft er zelf ook weinig tot geen vertrouwen in en heeft dan maar snel een vliegtuig gepakt in Tehran en is onderweg naar ons. We douchen en eten en enkele uurtjes later staat Armin met een vriend voor de deur, effe anderhalfduizend kilometer gereisd om maar zeker te zijn dat we ook echt wegkwamen uit Iran. De Vriend gaat meteen de stad in om een fles whisky te kopen. Dit is niet echt makkelijk in Iran en er staan heftige straffen op, maar een half uurtje later is hij alweer terug met een liter drank die leeg moet. We ritselen wat ijs en rond middernacht is de maat vol en slaapehhh.
We zijn allemaal, inclusief onze motorgang, vroeg wakker en inderdaad zo rond half negen stoppen twee gewapende dorpsgekken op een brommertje, het is onze bescherming tegen de baardapen. Nou als je het hiervan moet hebben, gefeliciteerd! Maar het is maar vijf km dus gaan me de banaan. We komen op de grens aan en de papieren worden in orde gemaakt , dan nog effe de kentekenplaten inleveren en dan de grens over. De douane kijkt naar de nummerplaten en vraagt waarom wij in godsnaam Iraanse nummerplaten gehaald hebben, niemand doet dit. De dames leggen uit da dit volgens de regels is. De Iraanse man kijkt eens op en geeft aan dat de platen in Zahedan ingeleverd moeten worden. En hoe de dames ook lullen, Zahedan en daarmee basta hij is onvermurwbaar. Mooi shit dik tachtig km terug en ook nog allemaal die checkpoints. Maar het is pas tien uur en zou eigenlijk makkelijk haalbaar moeten zijn. Nou mooi niet. Ik geloof dat we op die terugweg wel tien controleposten hebben gehad. werkelijk kriskras door de stad om gek van te worden. Als met dan bij het tiende checkpoint gevraagd wordt wat we eigenlijk van plan zijn besluit een van de dames Armin onze Iraanse vriend te bellen zodat deze kan vertalen en kan proberen achter de ware bedoeling van onze politie-escorte te komen. Cilly komt terug van het checkpoint en ja hoor de zaadjes snappen het ( zeggen ze) echter het bureau waar we de platen moeten inleveren is alleen s'morgens geopend en we worden weer in een hotel ondergebracht gdvrrdm. In het hotel aangekomen neemt Cilly nog even contact op met Armin en wat blijkt, hij heeft er zelf ook weinig tot geen vertrouwen in en heeft dan maar snel een vliegtuig gepakt in Tehran en is onderweg naar ons. We douchen en eten en enkele uurtjes later staat Armin met een vriend voor de deur, effe anderhalfduizend kilometer gereisd om maar zeker te zijn dat we ook echt wegkwamen uit Iran. De Vriend gaat meteen de stad in om een fles whisky te kopen. Dit is niet echt makkelijk in Iran en er staan heftige straffen op, maar een half uurtje later is hij alweer terug met een liter drank die leeg moet. We ritselen wat ijs en rond middernacht is de maat vol en slaapehhh.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
